Για 3η συνεχόμενη χρονιά οργανώνεται στις 2 του Φλεβάρη δικοινοτική αντιμιλιταριστική πορεία. Κάτω από το σύνθημα αποστρατικοποιημένη Λευκωσία, οι τουρκοκύπριοι θα διαδηλώσουν στην Βόρεια Λευκωσία και οι ελληνοκύπριοι στην Νότια, και θα συναντηθούμε σε ένα σημείο της πράσινης γραμμής όπου το μόνο που μας χωρίζει είναι μόνο ένα συρματόπλεγμα.
Οι τουρκοκύπριοι λένε «Να μην την αφήσουμε να 40αρίσει»
Με το σύνθημά τους «να μην την αφήσουμε να 40αρίσει» οι τουρκοκύπριοι εννοούν την κατοχή, τον τουρκικό κατοχικό στρατό που το 2014 θα κλείσει 40 χρόνια παραμονής στο βόρειο μέρος του νησιού. Έτσι μετατρέπουν την πορεία τους σε αντικατοχική. Αντιδρούν ενάντια στην ύπαρξη του τουρκικού στρατού στο νησί αλλά και στην διαδικασία αφομοίωσης της βόρειας Κύπρου σαν επαρχία της Τουρκίας. Η αφομοίωση αυτή γίνεται με πολιτιστικούς τρόπους, με το να επιβάλλεται η διδασκαλία του κορανιού στα σχολεία αλλά και με οικονομικούς τρόπους – με την επιβολή οικονομικών πακέτων λιτότητας που υποβαθμίζει το βιοτικό επίπεδο των τουρκοκυπρίων αλλά και δίνει υπερεξουσίες στο στρατό και στην Άγκυρα.
Να μην αφήσουμε τους νοσταλγούς του πραξικοπήματος να γιορτάσουν 40 χρόνια δράσης
Για μας τους ελληνοκύπριους το 2014 δεν θα 40ρίσει μόνο η κατοχή, αλλά και το πραξικόπημα. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποιος ευθύνεται ουσιαστικά για την κατάσταση που ζούμε σήμερα, ποιος έδωσε την αφορμή που ζητούσε η Τουρκία για να εισβάλει και τελικά προκάλεσε πόλεμο, θάνατο, κατοχή και προσφυγιά.
Φέτος στις προεδρικές εκλογές κατεβαίνουν με υποψήφιο οι νοσταλγοί του πραξικοπήματος, της ΕΟΚΑ Β, του φασισμού και του συνθήματος της Ένωσης – το ΕΛΑΜ. Τότε κατάφεραν να επιβάλουν τον διαχωρισμό της Κύπρου μέσα από πολέμους και καταστροφές σήμερα το μόνο που θα καταφέρουν αν αφεθούν είναι να παγιώσουν την διχοτόμηση μέσα από νέους πολέμους και καταστροφές. Για μας λοιπόν ο στόχος του να μην 40ίσει είναι να μην αφήσουμε δυνάμεις που άνοιξαν την πόρτα για την εισβολή, τον πόλεμο την προσφυγιά να αποκτήσουν δύναμη μέσα στην κοινωνία.
Αποστρατικοποιημένη Λευκωσία σε μια αποστρατικοποιημένη Κύπρο, σε έναν αποστρατικοποιημένο πλανήτη!
Παλεύουμε για να φύγουν και οι 7 στρατοί από την Κύπρο - ΕΛΔΥΚ, τουρκικός στρατός, Εθνική Φρουρά, τουρκοκυπριακός στρατός, UNFICYP, Βρετανικός στρατός στις βάσεις, και όποια Ισραηλινά στρατεύματα θα υπάρχουν λόγω των συμφωνιών που έκανε η κυπριακή κυβέρνηση με την Ισραηλινή για την «προστασία» μας λόγω του Φυσικού Αερίου.
Η γεωγραφική θέση της Κύπρου πάντα τραβούσε κατακτητές και στρατούς. Η αποστρατικοποίηση μόνο της Κύπρου δεν είναι ούτε εφικτή ούτε αρκετή για να φέρει την ειρήνη. Χρειάζεται αποστρατικοποίηση όλης της περιοχής όπως τελικά και όλου του πλανήτη.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται η σύνδεση των κινημάτων των εργαζομένων και της νεολαίας των ελληνοκυπρίων, των τουρκοκυπρίων μαζί με αυτά των ελλήνων και των τούρκων ώστε να μπορούν να συναποφασίσουν και να απαιτούν ότι δεν θέλουν άλλους στρατούς στο νησί. Οι στρατοί αποτελούνται κι αυτοί από εργαζομένους, νεολαίους που χάνουν τα καλύτερά τους χρόνια μέσα σε άθλιες συνθήκες και που δεν έχουν την ελευθερία επιλογής για το αν θα βρίσκονται εκεί ή όχι.
Χρειάζεται επίσης σύνδεση και με τα αντιμιλιταριστικά κινήματα στο Ισραήλ, σε όλη τη Μέση Ανατολή και στην Αμερική. Τώρα με το Φυσικό Αέριο, Αμερική και Ισραήλ θα έχουν άμεση εμπλοκή και παρουσία στο νησί μας με αρνητικές συνέπειες για όλους
Μπορούν να τους διώξουν οι κυβερνώντες;
Εδώ και 53 χρόνια μετά την ανεξαρτησία, καμία κυβέρνηση – δεν έχει καταφέρει την επίλυση του κυπριακού προβλήματος ούτε την αποστρατικοποίηση του νησιού. Κι αυτό γιατί εκπροσωπούν τα συμφέροντα των άρχουσων τάξεων, ντόπιων και ξένων, τα οποία πάντα ήταν και θα είναι συγκρουόμενα.
Την ίδια στιγμή η παγκόσμια κούρσα των εξοπλισμών δεν έχει σταματήσει, παρόλη την οικονομική κρίση.
Η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού δείχνει ότι το σύστημα έχει φτάσει στα όριά του. Οικονομικά και κοινωνικά αφού προκειμένου «να σωθεί» ρίχνει τους λαούς στην εξαθλίωση. Έχει δείξει τα όριά του και στην επίλυση των εθνικών προβλημάτων -δεν μπορεί να τα λύσει αντίθετα τα διαιωνίζει. Ακόμη και σε χώρες όπως την Ισπανία, την Ιρλανδία, το Βέλγιο με παλιά και δήθεν λυμένα εθνικά προβλήματα, τα βλέπουμε ότι αναβιώνουν.
Μόνοι που μπορούν να φέρουν λύση και αποστρατικοποίηση είναι οι λαοί
Το κυπριακό πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα συμβίωσης. Οι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι ζούσαμε μαζί για χρόνια μέχρι που τα συμφέροντα των τοπικών αρχουσών τάξεων αλλά και της βρετανικής, της αμερικάνικης, της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης άρχισαν να διχάζουν τον λαό. Αυτό δείχνει ότι μπορούμε να ζήσουμε ξανά μαζί και είναι στο χέρι μας.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στον υπόλοιπο πλανήτη. Οι εθνικές και θρησκευτικές διαφορές είναι υπαρκτές αλλά χρησιμοποιούνται από τις άρχουσες τάξεις μόνο και μόνο για να διχάσουν και να αποπροσανατολίσουν από τον πραγματικό εχθρό – που δεν είναι άλλος από τις κοινές πολιτικές λιτότητας, την βία, την καταπάτηση των βασικών μας δικαιωμάτων που επιβάλλονται τώρα σε όλη την Ευρώπη και όλο τον πλανήτη.
Με κοινούς διεθνιστικούς αγώνες, συντονισμένους σε ένα ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο μπορούμε να παλέψουμε για τα κοινά μας συμφέροντα, για τα συμφέροντα των λαών, για την πραγματική ειρήνη, την πρόοδο και την ανάπτυξη.
Παλεύουμε για:
- κοινό αγώνα ε/κ και τ/κ ενάντια στον εθνικισμό και τον φασισμό!
- να ανοίξουν όλα τα οδοφράγματα
- έξω όλοι οι στρατοί! πολιτοφυλακές με ίση συμμετοχή ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, δημοκρατικές, εκλεγμένες και άμεσα ανακλητές
- διαπραγματεύσεις για την λύση του κυπριακού ανάμεσα σε ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους εργαζόμενους και τις οργανώσεις που εξυπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα, τα συνδικάτα και κόμματα της αριστεράς, όχι διαπραγματεύσεις των ηγετών και των αρχουσών τάξεων που εξυπηρετούν μόνο τα δικά τους συμφέροντα
- ενάντια στα μέτρα λιτότητας – δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση των καπιταλιστών
- κοινωνικοποίηση των τραπεζών και όλων των σημαντικών τομέων της οικονομίας κάτω από κοινωνικό και εργατικό έλεγχο και διαχείριση
- για μια ενωμένη σοσιαλιστική Ευρώπη – έναν ενωμένο σοσιαλιστικό πλανήτη!
0 σχόλια :
Post a Comment