Από το ένα πακέτο λιτότητα στο άλλο. Μετά τα πρώτα πακέτα λιτότητας που ψήφισε η κυβέρνηση μέσα στο καλοκαίρι και κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη, η κυβέρνηση ανακοίνωσε τον προϋπολογισμό για το 2013 το οποίο προβλέπει περικοπές 40 δισεκατομμυρίων ευρώ! Προβλέπεται η χρήση των χρημάτων των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης για να πληρώσουν το χρέος, κι άλλη αύξηση του ΦΠΑ και των φόρων, περικοπές στα χρήματα που δίνονται στις αυτόνομες περιφέρειες, ποσά που αφορούν την παιδεία και την υγεία, μείωση στα χρήματα των υπουργείων κατά 12% και 30% στον πολιτισμό.
Αυτά τα μέτρα για ακόμη μια φορά λένε ότι τα παίρνουν για να μην μπουν στο μηχανισμό της ΕΕ όμως συμφώνα με αναλυτές αυτό δεν θα αργήσει να γίνει.
Την ίδια περίοδο που η Κύπρος έκανε αίτηση για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης ακόμη μια χώρα βρισκόταν σε παρόμοια θέση: η Ισπανία.
της Αθηνάς Καρυάτη
Το ισπανικό πρόβλημα ήρθε με βίαιο τρόπο στην επιφάνεια τον περασμένο Μάη όταν κατέρρευσε η Bankia, η τέταρτη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, η οποία κατείχε «τοξικά» ομόλογα ύψους 32 δις €. Η συγκεκριμένη τράπεζα εθνικοποιήθηκε κατά 45% και το κόστος «διάσωσής» της πέρασε στο κράτος. Το επόμενο βήμα ήταν να βρεθούν τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίησή της, για την εισροή ρευστού στα ταμεία της δηλαδή. Και τότε έσκασε η βόμβα! Στα τέλη του περασμένου μήνα η διοίκηση της Bankia ανακοίνωσε ότι τα κεφάλαια που χρειάζεται για να «ανακάμψει» φτάνουν τα 19 δις €, στα οποία πρέπει να προστεθούν και τα 4,5 δις € που είχε λάβει σε προηγούμενη περίοδο.
Σύνολο δηλαδή 23,5 δις € για μια μόνο τράπεζα!
Για να αντιληφθούμε πλήρως το μέγεθος του ποσού αυτού αξίζει να σημειώσουμε ότι το Frob (το ισπανικό Δημόσιο Ταμείο Στήριξης του Χρηματοπιστωτικού Τομέα) έχει στα ταμεία του περίπου 4 δις € ενώ σύμφωνα με τα ισπανικά ΜΜΕ η κυβέρνηση υπολόγιζε ότι οι ισπανικές τράπεζες θα χρειαστούν 15 δις € στο σύνολό τους!
Η αρχική σκέψη για δανεισμό της Bankia από την ΕΚΤ με εγγυήσεις του ισπανικού δημοσίου ναυάγησε και τα επιτόκια δανεισμού των 10ετών ισπανικών ομολόγων εκτοξεύτηκαν στα ύψη, ξεπερνώντας το 7%. Οπότε και ξεκίνησε η πορεία προς τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (ESM).
Όμως ακόμη μέχρι σήμερα – που γράφεται το άρθρο – δεν έχει ενταχθεί στο μηχανισμό και δεν έχει υπογράψει μνημόνιο, κάτι που το παρουσιάζει η κυπριακή κυβέρνηση σαν παράδειγμα για τον δρόμο που μπορεί να ακολουθήσει.
Μνημόνιο χωρίς μνημόνιο
Παρόλα αυτά η κίνηση αυτή από την κυβέρνηση Ραχόι, του Λαϊκού Κόμματος (αδελφό κόμμα του ΔΗΣΥ) η οποία δεν έχει κλείσει ούτε ένα χρόνο ζωής, δεν είναι παρά ένα τέχνασμα για να κατευνάσει την αντίδραση του κόσμου. Κι αυτό γιατί παρόλο που δεν έχει μπει επίσημα στο μηχανισμό και δεν έχει υπογράψει μνημόνιο, έχει ήδη περάσει αρκετά μέτρα λιτότητας – μέτρα που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε ένα μνημόνιο.
Στην αρχή του καλοκαιριού ανακοινώθηκε ακόμη ένας νέος γύρος λιτότητας έτσι ώστε να εξοικονομηθούν 34.4 δις από φόρους και 22 δις σε περικοπές. Κι αυτό σε μια κοινωνία όπου έχει ήδη κοπεί το ανεργιακό επίδομα, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο έχουν ήδη δεχτεί τεράστιες περικοπές και περιμένουν κι άλλα, το ΦΠΑ έχει ανέβει από το 18% στο 21%. Η ανεργία είναι στο 24,6% ενώ στους νέους το ποσοστό ανεργίας έφτασε το 53%!
Το «φάρμακο» που σκοτώνει
Τα μέτρα αυτά πάρθηκαν, υποτίθεται, για να μη φτάσει η Ισπανία εδώ που έφτασε. Και οι ίδιες πολιτικές, που οδήγησαν την Ισπανία στην άκρη του γκρεμού, θα συνεχίσουν να εφαρμόζονται για τη σωτηρία της. Το δηλητήριο δηλαδή θα δίνεται ως φάρμακο...
Τα μέτρα φαίνεται να μην έχουν αλλάξει την κατάσταση, οι αγορές – οι τράπεζες συνεχίζουν και τους δίνουν υψηλά επιτόκια και οι ισπανικές τράπεζες συνεχίζουν να παρουσιάζουν ζημιές.
Η ισπανική οικονομία είναι η 4η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ και η 12η στον κόσμο. Συνεπώς τα ευρωπαϊκά κέντρα δεν υπάρχει περίπτωση να την αφήσουν να καταρρεύσει. Μέχρι στιγμής στο ESM έχουν δεσμεύσει 100δις, τα οποία όμως θα τα δώσουν όταν υπογραφεί μνημόνιο.
Πολλοί αναλυτές λένε ότι τα 100 δις δεν θα είναι αρκετά! Σε περίπτωση που θα χρειαστεί πλήρη διάσωση τότε μπορεί να χρειαστεί μέχρι και 300 δις – το οποίο ποσό είναι περίπου τα μισά (γύρω στα 700 δις) του όλου ταμείου του ΕΜΣ, χρήματα τα οποία έρχονται από τους φόρους όλων των ευρωπαίων πολιτών.
Τα 100 δις θα αυξήσει το χρέος 68% στο 90%
Με το δάνειο των 100 δις € το ισπανικό δημόσιο χρέος θα ανέβει κατευθείαν κατά 10% και αναμένεται να φτάσει στο 90% του ΑΕΠ από 68% που ήταν στα τέλη του 2011.
Η αύξηση αυτή σε συνδυασμό με το μεγάλο έλλειμμα της ισπανικής κυβέρνησης θα οδηγήσει σε περισσότερα μέτρα λιτότητας και σε περισσότερες περικοπές. Το ότι τυπικά δεν υπάρχει ένα Μνημόνιο (ακόμα) έχει μικρή σημασία. Τα ίδια αντιλαϊκά μέτρα εφαρμόζονται και θα εφαρμόζονται, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία: την διασφάλιση των κερδών των τραπεζιτών.
Καμιά διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να έρθει με αυτόν τον τρόπο. Το έχουν αποδείξει περίτρανα τα παραδείγματα των χωρών που εφάρμοσαν τις μνημονιακές πολιτικές.
Οι Ισπανοί εργαζόμενοι οργανώνουν τις αντιστάσεις τους
Οι εργαζόμενοι στην Ισπανία αντιστέκονται. Τον προηγούμενο χρόνο η Γενική Απεργία της 29η Μάρτη στην Ισπανία ήταν μαζικότατη . Ογκώδεις ήταν οι διαδηλώσεις στις 12 Μάη για την επέτειο εκκίνησης του κινήματος των Αγανακτισμένων ενώ μεγάλη επιτυχία είχε και η απεργία των εκπαιδευτικών στις 22 Μάη.
Το καλοκαίρι παρακολουθήσαμε τον μεγαλειώδη αγώνα των ανθρακωρύχων στην περιοχή της Αστούρια οι οποίοι αγωνίζονται ενάντια στις περικοπές που έχουν αναγγελθεί, περικοπές που καταδικάζουν την πλειοψηφία από αυτούς στην ανεργία και την φτώχεια.
Πάνω από μισό εκατομμύριο ισπανοί διαδήλωσαν στις 15 του Σεπτέμβρη!
Στις 15 του Σεπτέμβρη, μια μέρα μετά τις δηλώσεις της ισπανικής κυβέρνησης ότι στο τέλος του Σεπτέμβρη θα ανακοινώσει νέα μέτρα λιτότητας, πάνω από μισό εκατομμύριο Ισπανοί διαδήλωσαν στο κέντρο της Μαδρίτης
Η πορεία αυτή σηματοδοτεί το ξεκίνημα ενός μαχητικού φθινοπώρου ενάντια στην λιτότητα που επιβάλλεται από τις μεγάλες τράπεζες και την ΕΕ. Στην πορεία συμμετείχαν η πλειοψηφία των ισπανικών συντεχνιών εργαζόμενων και πάνω από 200 οργανώσεις πολιτών.
Το σύνθημα των συντεχνιών ήταν να βάλει η κυβέρνηση σε δημοψήφισμα τα μέτρα λιτότητας.
Μετά όμως την κάθοδο πάνω από μισό εκατομμύριο εργαζομένων στους δρόμους το αίτημα αυτό φαίνεται να μην ανταποκρίνεται στην μαχητικότητα και τις ανάγκες των εργαζομένων τώρα.
Ήδη δυο μέρες μετά την πορεία οι εργαζόμενοι στις μεταφορές κατέβηκαν σε πανεθνική απεργία και είχαν πολύ μεγάλη απήχηση. Τέτοιοι αγώνες θα εμφανίζονται συνέχεια.
Η Sosialismo Revolusionario το Ισπανικό τμήμα της CWI καλεί για το επόμενο βήμα να είναι μια 48ωρη γενική απεργία που να συνδέσει τους αγώνες των εργαζομένων σε όλες τις περιοχές της Ισπανίας.
Απαραίτητη αλλά και εφικτή πλέον είναι και η σύνδεση των αγώνων σε διεθνές επίπεδο. Ήδη στις 15 του Σεπτέμβρη, παράλληλα με την μεγαλειώδη πορεία στο κέντρο της Μαδρίτης, ένα εκατομμύριο πορτογάλοι εργαζόμενοι διαδήλωσαν ενάντια στις ίδιες πολιτικές λιτότητας που υπαγορεύονται από την τρόικα και τους οργανισμούς που την απαρτίζουν (ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ).
Οι αγώνες αυτοί μπορούν να συνδεθούν, και μαζί με τους αγώνες στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ιρλανδία και των εργαζόμενων στην Κύπρο να μπορέσουμε να ανατρέψουμε αυτές τις πολιτικές και να βάλουμε τις βάσεις για έναν πανευρωπαϊκό συντονισμό για μια άλλη κοινωνία για μια σοσιαλιστική Ευρώπη.
0 σχόλια :
Post a Comment