της Ελένης Ιωάννου
Πραγματοποιήθηκε και φέτος για 2η χρονιά, η αντικαπιταλιστική αντιφασιστική κατασκήνωση της Νέας Διεθνιστικής Αριστεράς από την Παρασκευή 23/8 μέχρι την Κυριακή 25/8 στον κατασκηνωτικό χώρο των Πλατανιών. Συνδύασε πολιτική συζήτηση, καλή παρέα και την απαραίτητη ξεκόυραση μέσα στα πεύκα και τη δροσιά του Τροόδους.
Κατα τη διάρκεια της κατασκήνωσης πραγματοποιήθηκαν δύο κύριες συζητήσεις. Το Σάββατο συζητήσαμε την ιστορία του φασισμού και του αντιφασιστικού κινήματος στην Κύπρο. Ο σ Πανίκκος Σολωμόυ, έκανε μια εκτενή ιστορική αναφορά για το πως εξελίχθηκε ο φασισμός στην Κύπρο ο οποίος αρχικά εκμεταλλευόμενος την ανάγκη της κοινωνίας για απελευθέρωση απο τους Άγγλους αποικιοκράτες, εφάρμοσε την εθνικιστική του ατζέντα, συνδέοντας τον αγώνα ενάντια στην αποικιοκρατία με το αίτημα της ένωσης με την Ελλάδα και οδηγώντας έτσι στη δημιουργία της ΕΟΚΑ Β’, τις δικοινοτικές ταραχές, το πραξικόπημα και το διαμοιρασμό του νησιού το ΄74. Η σ Conny Dahmen απο το SAV - Σοσιαλιστική Εναλλακτική, αδελφή οργάνωση της ΝΕΔΑ στη Γερμανία ανέλυσε το ιστορικό της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία την δεκαετία του ‘30, όπου ο Χίτλερ κατάφερε να αναδυθεί μέσα απο μια βαθύτατη οικονομική κρίση και την εξαθλίωση που αυτή προκαλούσε.
Η ιστορική αντίληψη της ανάπτυξης του φασισμού μας οπλίζει και με τα επιχειρήματα για να παλέψουμε ενάντια στο φασισμό σήμερα.
O σύντροφος Φοίβος Μακρίδης απο το Ξεκίνημα, το αδελφό τμήμα της ΝΕΔΑ στην Ελλάδα, ο οποίος συμμετέχει και στην αντιφασιστική επιτροπή Φαλήρου στη Θεσ/νικη, έκανε μια παρουσίαση του πώς οργανώθηκαν, και πώς δραστηριοποιούνται οι αντιφασιστικές επιτροπές στην Ελλάδα. Μετά την άνοδο της ΧΑ στις προηγούμενες εκλογές, και με τις επιθέσεις που έχει κάνει η ΧΑ απο εκεί κι έπειτα, οργανώθηκαν μαζικά αντιφασιστικές επιτροπές σε γειτονιές και περιοχές, οι οποίες έχουν πολύπλευρη δράση: απο ενημέρωση των συμπολιτών, οργάνωση εκδηλώσεων και συντονισμό δράσεων μεταξύ τους, μέχρι οργάνωση συλλογικών κουζίνων και κοινωνικών παντοπωλείων χωρίς μεσάζοντες, όχι όμως με φιλανθρωπικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι η βοήθεια δεν παρέχεται απο τον έχοντα στο μή έχοντα, αλλά οριζόντια κάνοντας την αλληλεγγύη πράξη, ενώ ταυτόχρονα τα κοινωνικά παντοπωλεία γίνονται κι ένας χώρος συνεύρεσης και συζήτησης. Η κοινωνική αλληλεγγύη ειναι ένα απο τα στοιχεία της κοινωνίας που θέλουμε να χτίσουμε. Την ίδια στιγμή όμως η αλληλεγγύη δεν έρχεται να αντικαταστήσει την πάλη για μια άλλη κοινωνία, γιατί μόνο μέσα απο την αλλαγή της κοινωνίας μπορεί πραγματικά να απαλειφθεί η φτώχεια και να σταματήσει η κρίση.
Πολύ σημαντική ήταν και η συμβολή της συντρόφισας Μαρίας Παπαδοπούλου, επίσης απο το Ξεκίνημα η οποία εξήγησε ότι η δημιουργία αντιφασιστικών επιτροπών - η πάλη ενάντια στον φασισμό και το σύστημα δεν αποτελούν μια ιδεολογία αλλά μια επιτακτική ανάγκη επιβίωσης.
Το μεσημέρι της Κυριακής πραγματοποιήθηκε η συζήτηση για τις διεθνείς εξελίξεις, την κρίση και τα κινήματα που αναπτύσσονται σε όλο τον κόσμο και τα χαρακτηριστικά τους.
Συζητήσαμε για τις διαδικασίες επανάστασης και αντεπανάστασης που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, τις εκρήξεις που είδαμε στον κόσμο την τελευταία χρονιά σε Βραζιλία και Τουρκία, και ακόμα και σε χώρες που μέχρι πρόσφατα ήταν στην κινηματική αφάνεια, όπως η Βουλγαρία, όπου το κίνημα κατάφερε να ρίξει την κυβέρνηση. Mέσα απο τα θέματα που συζητήσαμε έβγαινε αφ’ ενός το ότι η κονωνία αποκτά ολοένα και πιό πρωχωρημένα αιτήματα στις κινητοποιήσεις της σ’ όλο τον κόσμο όπως είναι για παράδειγμα η πτώση κυβερνήσεων, και αφ ετέρου η αναγκη για τη δημιουργία νέων εργατικών κομμάτων, που θα καταφέρουν να εκπροσωπήσουν αυτά τα κινήματα και να τα οδηγήσουν στο να ανατρέψουν τις κυβερνήσεις και το καπιταλιστικό σύστημα.
Η τοποθέτηση της σ Conny Dahmen άνέτρεψε πολλούς απο τους μύθους που αναπτύσσονται τον τελευταίο καιρό και στην Κύπρο: ότι οι γερμανοί έρχονται για να μας κόψουν τους μισθούς, να μας κλεισουν τις τράπεζες κτλ για να μπορούν να ζουν αυτοί καλά. Αναφέρθηκε στις συνθήκες που ζούν οι γερμανοί εργαζόμενοι, περιγράφοντας τις επιθέσεις που δέχτηκαν στο βιοτικό τους επίπεδο ήδη απο την προηγούμενη κυβέρνηση. Το γερμανικό κεφάλαιο είχε φροντίσει, εδώ και 10 χρόνια, να εφαρμόσει όλες τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζει στις αλλες χώρες τώρα, πρώτα στην Γερμανία. Εδώ και πολλά χρόνια έχουν θεσμοθετηθεί οι δουλειές του ενος ευρώ - εργασία για 1 ευρώ την ώρα για να μπορείς να παίρνεις επιδομα απο το κράτος, ιδιωτικοποιήσεις των τηλεπικοινωνιών, της υγείας και της παιδείας κα. Παράλληλα, τα λεφτά που “δίνονται” στις άλλες χώρες ώς δάνεια, προέρχονται απο ιδιωτικές τράπεζες και πηγαίνουν σε ιδιωτικές τράπεζες, οπότε δεν οφελούν καθόλου τους γερμανούς εργαζόμενους. Συνεπώς οι γερμανοί εργαζόμενοι, συμπάσχοντες, είναι σύμμαχοί μας, ενώ κοινός μας εχθρός ειναι το γερμανικό κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις που το εξυπηρετούν.
Πολύ σημαντική τοποθέτηση ήταν και του συντροφου Nihat Boyraz απο τη Σοσιαλιστική Εναλλακτική (Sosyalist Alternatif) της Τουρκίας για τις εξελίξεις στο Γκεζί Πάρκ και γενικότερα την τουρκία την προηγούμενη περίοδο. Ο Nihat και η οργάνωσή μας εκεί συμμετείχε ενεργά στις κινητοποιήσεις τόσο στην Κωσταντινούπολη όσο και στην Άγκυρα. Το κίνημα εξάλου δεν ήταν μονο στην Κωσταντινούπολη και στο Ταξίμ κι ούτε αφορούσε μόνο το πάρκο Γκεζί. Ήταν ένα ιστορικό κίνημα που έφερε στην επιφάνεια τα προβλήματα που παρόλη την οικονομική ανάπτυξη αντιμετωπίζουν στην Τουρκία, οι τούρκοι εργαζόμενοι και νεολαίοι. Ήταν η αρχή μιας νέας ζύμωσης και προετοιμασίας για νέες εξεγέρσεις και κινήματα στην Τουρκία αφού, παρόλο που δεν νίκησε το Γκεζί, οι εργαζόμενοι σε διάφορες περιοχές έχουν σχηματίσει επιτροπές γειτονιών όπου συζητούν τα επόμενα βήματα του αγώνα.
Οι συζητήσεις στην κατασκήνωση ήταν ανοικτές προς όλους και ο καθένας μπορούσε να μοιραστεί τις απόψεις και τους προβληματισμόυς του. Για ‘μας ήταν πολύ σημαντικό να ανοίξουμε τις συζητήσεις και δραστηριότητες μας όχι μόνο στον κόσμο που συμμετείχε ήδη στο κάμπιγκ, αλλά και στους γύρω κατασκηνωτές. Έτσι το σάββατο το πρωί ξεκινήσαμε να ενημερώνουμε τους παραθεριστές του κάμπινγκ, για τις δράσεις μας. Η ανταπόκριση ήταν πολύ ενθαρυντική! Κάποιοι απ’ αυτούς συμμετείχαν, ενώ αρκετοί μας ενθάρρυναν να συνεχισουμε την δράση μας και συζήτησαν μαζί μας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν με την κρίση, τις περικοπές και την λιτότητα και τη νέα περίοδο στην οποία μπαίνει η Κύπρος.
Στο χώρο λειτουργούσε και βιβλιοπωλείο, με εφημερίδες μας, βιβλία, μπροσούρες, αλλά και εφημερίδες άλλων τμημάτων της CWI (Committee for a Workers International - Eπιτροπή για μια Εργατική Διεθνή) της διεθνούς μας οργάνωσης.
Το πρόγραμμα της κατασκήνωσης ήταν εμπλουτισμένο και με δραστηριότητες όπως εργαστήρια γιόγκα το πρωί και εκδρομή στο παλιό ορυχείο του Αμιάντου, όπου είδαμε το χώρο του ωρυχείου, τις εργατικές κατοικίες και τη γύρω περιοχή αλλά συζητήσαμε και την ιστορία του Κυπριακού εργατικού κινήματος. Τα βράδια μας έβρισκαν γύρω από τη φωτιά με κιθάρες, τραγούδι και ζιβανίες.
Στην οργάνωση του κάμπιγκ πήραμε και μια γεύση από το τι κοινωνία θέλουμε να φτιάξουμε. Η συμμετοχή στο μαγείρεμα και το καθάρισμα του χώρου ήταν συλλογική, όπως όλοι τρώγαμε έτσι και όλοι βοηθούσαμε στο καθάρισμα, την προετοιμασία του φαγητού, στη διαμόρφωση του χώρου και όπως μπορούσε ο καθένας, μέσα σε ένα κλίμα συντροφικότητας και σεβασμόυ προς το περιβάλλον.
Η επιστροφή στη Λευκωσία το απόγευμα της Κυριακής ήταν ίσως το πιό δύσκολο κομμάτι της κατασκήνωσης! Επιστρέψαμε όμως γεμάτοι ενέργεια για τη δύσκολη χρονιά που μας έρχεται απο Σεπτέμβρη αλλά και γεμάτοι ιδέες για την επόμενη αντικαπιταλιστική αντιφασιστική κατασκήνωση του χρόνου!
Ραντεβού του χρόνου λοιπόν!
0 σχόλια :
Post a Comment